Osuszacze ziębnicze

Osuszacze, jak sama nazwa wskazuje to urządzenia służące do osuszania. Ich zadaniem jest usuwanie wilgoci zawartej w powietrzu Cały proces odbywa się dzięki obniżeniu temperatury osuszanego powietrza do poziomu bliskiemu temperaturze zamarzania wody. To powoduje, że wilgoć zawarta w powietrzu skrapla się. Osuszacze ziębnicze wyposażone są w specjalne separatory wody, które gromadzą skroplona wilgoć i usuwają ją poza osuszacz.

Można wyróżnić dwa podstawowe typy tych urządzeń – jedne służą do osuszania powietrza atmosferycznego, drugie do powietrza, które jest sprężone.

Zastosowanie osuszaczy ziębniczych powietrza atmosferycznego są miejsca, które wymagają stałej kontroli poziomu wilgotności, lub w których należy unikać skraplania się pary wodnej. Urządzenia takie stosuje się w miejscach przechowywania archiwum, magazynowania papierów lub innych materiałów higroskopijnych, czyli takich, które pochłaniają wodę. Szerokie zastosowanie mają także w branży mleczarskiej oraz przetwórstwie mięsnym. Wykorzystywane również w miejscach podziemnych, piwnicach, halach przemysłowych, produkcyjnych oraz wszędzie tam gdzie występuje wysoka wilgotność powietrza.

Urządzenia przeznaczone do osuszania powietrza sprężonego usuwa wilgoć pod wysokim ciśnieniem. Najczęściej są one elementem, które uzdatnia powietrze wytwarzane przez sprężarkę. Taki osuszacze ziębnicze stosuje się w aplikacjach przemysłowych lub warsztatowych, które potrzebują powietrza pod ciśnieniem o odpowiedniej wilgotności.

W konstrukcji osuszacza można wydzielić dziewięć głównych elementów. Są nimi: wymiennik ciepła, czynnik ziębniczy, separator wody, sprężarka czynnika ziębniczego, obejście gorącego gazu, skraplacz, filtr czynnika, zawór rozprężny oraz separator czynnika ziębniczego.

Powietrze o wysokiej temperaturze wlatuje bezpośrednio ze sprężarki do osuszacza, wymiennik je schładza, przez co maleje obciążenie generowane w obiegu czynnika. Ciepło transportowane jest z powietrza do zimnego czynnika, co wymusza skraplanie pary wodnej.